Voor het tweede meetmoment, de German Open werd er afgereisd naar Asschaffenburg. Om 15:45 mocht ik aftrappen en ik stond er weer als vanouds. De eerste ronde werd makkelijk  met 6-0 gewonnen. Het niveau in de tweede ronde lag een stuk hoger, maar in de problemen kwam ik niet. Met twee goede aanvallen werd de partij met 2-0 gewonnen. In de halve finale kon en mocht ik niet verliezen, want het verlengen van de A-status stond op het spel. De halve finale tegen een Kroatische werd 3-1, maar was veel spannender dan de uitslag doet vermoeden. De finale was een feit! In de finale trof ik de regerend Europees kampioen uit Frankrijk. Vanaf het begin liet ik duidelijk merken dat ik voor de winst ging. Maar al vroeg in de wedstrijd kwam ik met 1-0 achter te staan. Ik bleef hard werken en ging onvermoeid door met het aanvallen. Bij een stand van 1-1 moesten de scheidsrechters beslissen.

Het is fijn als je als morele winnaar van de mat gaat, maar je wilt gewoon winnen. Ondanks het verlies in de finale ben ik positief en kijk ik zeer tevreden terug naar mijn prestatie.

De (wedstrijd) dag verliep best goed. De dag ervoor was ik op tijd naar bed gegaan, dus toen de wekker om half 7 ging had ik geen moeite om op te staan. Na het ontbijt kon ik direct in de bus stappen om naar de sporthal te gaan. Eenmaal in de hal aangekomen was het wachten geblazen. Het fijne aan een zwaargewicht zijn, is dat het niet uitmaakt wat de weegschaal zegt. Na de weging hebben we een taxi gepakt om naar het hotel te gaan. Na het ontbijten (voor de tweede keer) heb ik een powernap gedaan en de all star comedy dvd afgekeken. Ik was zo ontspannen dat ik me nog moest haasten om de bus van 1 uur te pakken. Met enige vertraging kwamen we pas om kwart voor twee aan.
Voor mijn partij begon ik een beetje spanning te voelen, maar na wat ademhalingsoefeningen was ik weer ok.  Ik begon de wedstrijd met wat aanvallen, want ik ben een aanvaller puur sang. Maar miste net de scherpte om te scoren. Tijdens een aanval counterde mijn Turkse tegenstander, maar onze stoten gingen langs. Toch ging de score naar haar. Met een lage mawashi op de rug kom ik 2-1 voor te staan, maar geef dat daarna knullig weg. Met een gelijke stand plaatste ik meerdere aanvallen zonder een score te krijgen. Na twee min speeltijd werd mijn tegenstander unaniem als winnaar gekozen, terwijl ze op de counter stond.

Als ik terug kijk dan zijn er genoeg dingen wat ik het nog beter had kunnen doen om van een Turkse in eigen huis te winnen. Ik had bijvoorbeeld met man en macht mijn voorsprong kunnen verdedigen. Helaas voor mij verloor ze de halve finale waardoor ik geen herkansing kreeg en heel cru gezegd na 1 partij al kon gaan douchen. Mijn laatste nederlaag in de eerste ronde dateert van Mei 2009. Het was dan ook heel apart om de finale en medaille ceremonie te zien. 
Ik zal volgende week zaterdag tijdens de German Open veel scherper op de tatami moeten verschijnen wil ik deze nederlaag doen vergeten. 
Morgen moet ik de rest van mijn teamgenoten aanmoedigen. Geloof me er is niets erger dan zonder een medaille in de sporthal rond te moeten lopen. Dan gaan alle kleine pijntjes zo zeuren. Heb toch liever dat mijn nek zwaar is van het dragen van de medaille.

DE DAG VOOR DE WEDSTRIJDEN. 

Na een vlucht van drie uur zijn we goed aangekomen in Turkije. Ik heb me in het vliegtuig goed vermaakt met Meet the Spartaans en Big Mommy 3.  Wat heb ik hard gelachen tot ongenoegen van menige passagiers. Na een korte trip in een oude bus zonder airco nemen we de lobby over en wordt er niet meer gesproken. De reden, wireless internet! Ook nu wordt er weer gelachen, ditmaal met all star comedy. Die gasten zijn echt goed! 

Na een korte bezichtiging van het hotel kom ik er achter dat we geen ZWEMBAD hebben. Ik moet genoegen nemen met een sauna,hamam en een gym. Om half 8 zijn we gaan eten en inmiddels zit ik weer in de lobby te internetten. Een beetje bij aan het komen van de baklava en de zoetige toetjes. Heb genoeg zoetigheid voor een hele week gegeten. Straks na het los sparren gaan we vroeg naar bed, sinds het hier 1 uur later is en we morgen om half 8 de bus moeten hebben om te wegen. Weer zo iets! De weging staat in de planning op vrijdag avond, maar wordt zonder pardon verzet. Nu moet ik erg vroeg op terwijl ik pas om drie uur Turkse tijd moet spelen. Als je al zolang mee gaat met het spelletje dan leer je om je nergens druk over te maken!

Krijg net te horen dat we morgen met de nieuwe regels gaan vechten. Dat houdt onder andere in dat er na de reguliere speeltijd geen verlenging is (de scheids beslissen direct) en dat we met de body protector moeten vechten.

Moet nog één ding kwijt, het weer is met 29 graden meer dan aangenaam.

Wordt vervolgd…………

Het nieuwe seizoen gaat weer beginnen. Het topsportprotocol is ondertekend en inmiddels hebben we al 5 nationale selectie trainingen achter de rug. De gehele zomer is er door getraind, al was het soms op een laag pitje. Het was best lastig voor mij als topsporter om een stapje terug te moeten doen. 

Er wordt afgetrapt met de Istanbul Open en een weekje later volgt de German Open in Asschaffenburg. De Nederlandse selectie vertrekt vrijdag ochtend naar Turkije. In de middag kan er gewogen worden. En op zaterdag om 15:00 uur start het toernooi met de 68+ categorie. Mijn eerste toernooi na de Europese Kampioenschappen. Ik ga er voor en aan mijn enthousiasme, gretigheid en vertrouwen zal het in ieder geval niet liggen!

Zondag 8 mei stond de landenwedstrijd op het programma. Een half uur eerder dan gepland mochten de Oranje dames aantreden tegen Rusland. Met snelle winst partijen plaatsten de dames zich voor de volgende ronde. In de 2e ronde wachtte België als tegenstander van Ciska, Vanesca, Lydia en Annemiek. De Belgen waren niet opgewassen tegen het Nederlandse dames team! Overtuigend werd de kwartfinale bereikt. In de kwartfinale stonden onze dames tegenover Zweden. De Zweedse vechtsters gooiden alles in de strijd, maar het was niet genoeg!

De halve finale bracht Spanje als tegenstander op de mat. De Spaanse dames zijn vrijwel elke editie op het podium te vinden, een geduchte tegenstander dus. Helaas bleken de Spaanse dames net te sterk. Na deze teleurstelling richtte de Oranje dames de pijlen op het brons. Kroatië kwam na in de herkansingen te hebben gewonnen als tegenstander op de tatami. Na 3 partijen stond er een gelijke score op het scorebord. Een extra partij moest uiteindelijk de doorslag geven. Vanesca Nortan, de captain ging deze strijd aan. Na 2 minuten bracht ook de reguliere wedstrijd geen winnaar. De verlenging werd alles beslissend. Overtuigend werd de verlening begonnen, het initiatief lag meteen bij Vanesca. Dit werd beloond met scores en de winst.

Voor het eerst sinds de EK Parijs 1996 stond een Nederlands damesteam weer op het podium!

Milan, 18 maart

Afgelopen weekend heeft Vanesca deelgenomen aan de 19e editie van de Italian Open. Voor het tweede jaar werd de Golden laegue in de Palasesto Sesto San Giovanni (MI) gehouden.  Met maar liefst 2000 delenemers uit 38 landen was het toernooi erg succesvol.  Met een gouden medaille sloot Vanesca de voorbereiding naar het Europese Kampioenschap in Zurich (Zwitserland) af.

Uitslag:

Cat. +68 kg.

1^ class. Vanesca  Nortan   (Olanda)

Tot aan de Europese Kampioenschappen in Zürich (6 – 8 mei) zijn er nog maar 6 specifieke trainingen voor de EK groep.  In 8 weken tijd heb je eerst de Italian open (18 – 20 maart).  En op 9 en 10 april staat er een trainingsweekend en teamontmoeting met luxemburg op het programma.  Na dit weekend resteren er nog maar 4 weken naar de EK toe.  De selectie zal met alle waarschijnlijkheid op woensdag 4 mei vertrekken. Vanesca zal op vrijdag 6 mei omstreeks 13:30 op de tatami verschijnen.  Dan zal ze opnieuw strijden voor de Europese titel in de 68+ categorie.  Het toernooi wordt afgesloten met de teamwedstrijden op zondag.

Mannen:

-60       : Vincent Vasseur of Boris Delhez 

-67       : Geoffrey Berens

-75       : Rene Smaal

-84       : Timothy Petersen

+84      : Moreno Sheppard 

Teamleden:

1. Lorenzo Manhoef  2. Daniël Dutomadio

 Vrouwen:

-50, -55, en -61: Geen deelname

-68       : Lydia Mossel

+68      : Vanesca Nortan 

Teamleden:

1. Ciska van der Voort 2. Annemiek Borsje

6 maart 2011

Met mawashi van de mat geveegd

ROTTERDAM – Vanesca Nortan heeft het prestigieuze karatetoernooi, the Dutch Open in Rotterdam, op haar naam geschreven. In de categorie 68+ was zij in de finale de FranÇaise Alice Semellier meer dan de baas. Met maarliefst 6-1 won de Zaanse international. ,,Na die mawashi was het met haar gedaan. De laatste tijd heb ik daar heel veel op geoefend en ik ben heel blij dat het nu lukte,” lacht Nortan, die na de wedstrijd direct naar haar moeder, die hoog op de tribune zit, loopt. ,,Zijn jullie tevreden?” vraagt ze en het thuisfront knikt instemmend. ,,Met die FranÇaise had ik nog een appeltje te schillen. Twee jaar terug won zij van mij in Parijs.” Met deze titel is de karateka uit Assendelft verzekerd van deelname aan de Europeese kampioenschappen, welke begin mei in Zurich gehouden worden.” Nortan stond zondag als een huis op de Dutch Open. Haar uitstraling op de mat en haar goede acties brachten de Zaanse een terechte overwinning. Toch heeft de Vanesca niet altijd de zelfverzekerdheid die ze uitstraalt. Tijdens het vriendschappelijke Interland tegen Duitsland zaterdagavond, verloor zij haar partij. ,,Toen was ik teveel aan het nadenken verklaart Nortan,,Vaak twijfel ik nog aan mezelf.” Reden voor de bijna 30-jarige karateka, die sinds haar tiende deze sport beoefend en vanaf haar 16^e non-stop investeert in karate om door te gaan met de topsport. ,,Nog steeds wil ik alles winnen en ik weet dat ik nog zoveel beter kan worden. Zo kan ik aan mijn technieken nog heel veel bijschaven. Met de beentechnieken ben ik de laatste tijd veel bezig. Je moet het gewoon doen, heel veel doen, veel oefenen,” benadrukt ze gedreven. Voor de drie meisjes die haar vragen om een foto te mogen maken, schuift de ster van de karatemat direct alles opzij. ,,Kom maar hier, dan gaan we samen op de foto.” Deze vertedering is duidelijk het andere uiterste, waarmee de koningin van het Nederlandse karate nog geen tien minuten daarvoor middels haar Mawashi de FranÇaise van de mat had geveegd. Een wereld van twee uitersten.

Zaanstreek:  karateka Vanesca Nortan (29) is verkozen tot beste Zaanse sporter van het afgelopen jaar. Een maand eerder (18 januari) was ze ook genomineerd voor de NHD sportgala 2010 (Noord Hollands Dagblad), maar Annete Gerritsen ging er met de titel vandoor.