In het weekend van 12,13 december vond het Open D’Arles plaats. Voor mij een goed moment om te kijken hoe het met mijn progressie gesteld is. Mijn categorie stond voor 13:00 uur gepland, maar ik mocht pas om 15:30 aan de bak. Zonder coach, met hoofdpijn en vermoeide scheenbenen begon ik aan mijn eerste partij. Deze won ik eenvoudig met 3-1. De tweede partij tegen een Belgische verliep erg stroef en moeizaam. Ik maakte het mezelf onnodig moeilijk. Ik won in de verlenging met 1-0, maar erg gemakkelijk ging het niet. Voor de halve finale pepte ik mezelf op, want ik trof immers de Francaise Ait – Ibrahim. Ze is nog geen wereld topper, maar wel iemand waar je altijd rekening mee moet houden. Dat bleek uiteindelijk ook, want ik kwam 3-0 achter te staan. Na een mooie veegtechniek stond het 3-3 en moest er opnieuw een verlenging te pas komen. In de verlenging maakte ik er al heel snel 3-0 van. En in de laatste 10 seconde scoorde ze nog een punt doordat ik buiten de tatami stapte. Om 22:45 precies starte de finale van de 68+ categorie. Ik begon heel goed en maakte een mawashi geri jodan op het hoofd van mijn tegenstander. Deze werd niet gehonoreerd. Dit was ook een voorteken van het gevecht tussen mij en de fransen. Tot 3-3 ging het gelijk op, maar ik moest wel steeds een achterstand goed maken. Om de kleinste dingen werd ik bestrafd en moest uiteindelijk genoegen nemen met een zilveren medaille. Het is nooit leuk om te verliezen en dat was het nu ook niet. Maar ik ging wel met een goed gevoel van de tatami. Ik durfde weer aan te vallen en was verlost van de gedachte dat ik traag was. ik was heel content met het feit dat een aantal van mijn technieken weer als vanouds liepen. Men kan nu weer serieus rekening met Vanesca Nortan gaan houden.

Er was ook succes voor mijn neefje Giordy Nortan en mijn trainingsmaatje Louise Oldeman. Beiden wonnen in de bronzen finale gemakkelijk van hun tegenstanders. Komend weekend moeten de nationale kampioenschappen voor cadetten en junioren gaan uitmaken of Louise kans maakt om aan de EK in Turkije deel te nemen. Ook zullen beide niet te vergeten strijden om de nationale titel.

De komende vier weken gaan we weer hard trainen en richten we ons op mijn 3e meetmoment, de Open de Paris. Dit is in het weekend van 16, 17 januari 2010. Voor de Open de Paris heb ik de volgende doelen. Ik wil meer starten (aanvallen) met de 1-2 en ik wil mijn counter, de gyaku zuki activeren. Het is de bedoeling dat ik de gyaku zuki meer wil gaan maken. Nu komt het er af en toe en erg twijfelachtig eruit. Het moet weer één van mijn sterke wapen worden.

Hier poseren de kumite dames voor het Mozart Geburthaus in Salzburg. Maar eerst moest er geshopt worden.

lindsey weerdenburg, Bahija Berrouba, Vanesca Nortan, Hanina Berrouba en Lydia Mossel

Salzburg, 24 en 25 oktober 2009

Op de Golden League Astrian Open hebben de kernploegleden dit weekend goede zaken gedaan. Met 7 gouden, 1 zilveren en 2 bronzen medailles staat Nederland tevens nummer één op de medaillespiegel.

Vanesca Nortan behaalde wederom goud in de (68+) klasse. De finale werd eenvoudig gewonnen met 3-0 en dit ging ten koste van Annemiek Borsje. Ook in teamverband won Vanesca van haar opponenten uit Frankrijk en Kroatië. Erg leuk was dat bij de prijsuitreiking het Wilhelmus werd afgespeeld.

De volgende sporters zijn geselecteerd voor de Nationale Selectie en worden door de KBN ingeschreven voor de Austrian Open 2009 in Salzburg 24 en 25 oktober. Het toernooi is tevens een selectiemoment voor de EK/WK kwalificatie.

Kata: Jeffrey Ter Heijden, Mariska Steenbeek, Nathalie Sousa, Sanela Kosovic, Sayra Aarts, Wouter Neuhaus.

Kumite: Heren: Vincent Vasseur (-60), Geoffrey Berends (-67), Rene Smaal (-75), Timothy Petersen (-84) en Moreno Sheppard (+84). Dames: Bahija Berrouba (-61), Hanina Berrouba (-68) en Vanesca Nortan (+68).

Voor het Team:

Heren: Tim, Rene, Moreno en Nicky Lefebre

Dames: Bahija, Hanina, Vanesca en Lydia Mossel.

Afgelopen weekend was het weer tijd voor ontspanning. De keuze viel op Moviepark Germany. Samen met de familie heb ik een leuke en zonnige dag beleefd.

.

Zaterdag 12 september vond de German Open in Asschaffenburg plaats. Nederland deed het iets minder dan voorheen. En ik was de enige selectielid met een medaille, een gouden medaille.  Dit was een serieuze test na een periode van hard trainen en ploeteren in het zand. Ik was uiterst tevreden met het resultaat.

Ik kan terug kijken op een geslaagd toernooi. De eerste partij was ik vrijgeloot en in de tweede partij trof ik een Franse tegenstander. Het werd een demonstratie pot, want deze werd met 8-0 gewonnen. In de derde partij tegen een Zuid Afrikaanse moest er na de reguliere speeltijd van 2 min, waarin er niet gescoord was een verlenging te pas komen. De eerste 30 sec liet ik haar duidelijk merken dat er niets te halen viel en liep uit naar een riante voorsprong van 5 punten. De overige 30 sec kwam ik niet meer in de problemen. In de halve finale trof ik de Zwitserse Jessica Cargill. De afgelopen EK trof ik haar in de eerste ronde en verloor met één punt verschil, dus ik had wat goed te maken. Van alle keren dat ik haar trof verloor ik er maar één en wilde dat ook zo houden. In de verlenging scoorde ik binnen 20 seconde de beslissende punt en kon me gaan opmaken voor de finale. 

De finale had meer weg van een potje sparren. Ik trof een tegenstander uit Nederland en werd geen moment op de proef gesteld. Ik had aan één punt genoeg en kon zo mijn derde German Open titel binnenhalen.

Het seizoen moet nog beginnen, maar voor mij kan het niet meer stuk. Ten eerste geeft de weegschaal een heel mooi gewicht aan, maar liefst 70,4 kg. En ten tweede blaak ik van het zelfvertrouwen en ben ik nu al in vorm. De German Open gaat een heel mooi toernooi te worden.

Ik ben de tweede week van juli gestart met mijn voorbereiding, omdat ik genoodzaak was een week rust te nemen. Tijdens de stage van Alagas ( Europees & wereld kampioen) kreeg ik naar mijn idee een onschuldige klap op mijn linkeroog. Maar na twee dagen bleek het een lichte kneuzing te zijn. Gelukkig had ik alleen maar wat oogdruppels nodig om te herstellen.
Vervolgens kon ik het traject naar de German Open weer vervolgen. Dit zal plaatsvinden in de tweede week van september. Het is tevens ook een meetmoment.

In de maand juli heb ik veel aandacht besteed aan mijn voetenwerk en het op verschillende manieren bewegen. Dit om minder voorspelbaar te zijn. De maand augustus staat in het teken van het ploeteren in het zand.

Na een maand trainen zit er al enige vooruitgang in het bewegen en mijn voetenwerk. Ook ben ik sterker geworden in mijn armen en zit er meer snelheid in mijn stoottechnieken. Door de kracht en snelheid in mijn armen maak ik nu nog wel eens hard contact. De komende tijd zal ik meer op mijn timing moeten gaan werken. Om te zorgen dat ik in september geen punten cadeau geef.

Tot slot kan ik jullie het volgende meedelen: dat ik me goed voel, lekker in mijn vel zit en dat ik het tweede gedeelte van het seizoen met veel vertrouwen tegemoet zie. Het beoogde doel is om hard te trainen en minstens één toernooi per maand te pakken om wedstrijdritme op te doen en om dingen uit te proberen. Want volgend jaar wil ik weer strijden voor een plek bij de beste drie op de EK in Athene (30 april 2010) en de WK in Servië (okt/nov 2010).

 
Vandaag kwam Giordy Nortan in actie tijdens de Open de Calais. Hij vocht in de gewichtsklasse junioren -76kg ( 16-17 jr). De overstap naar een zwaardere gewichtsklasse leverde hem een bronzen medaille op.

Zo nu en dan wordt er gefeest!!!!

 
van links naar recht: Louise, Hanina, Vanesca, Bahija en Ozge